ارباب قلعه ها (قلعه رودخان)

روز پنج شنبه به پیشنهاد یکی از دوستان و بطور کاملا اتفاقی برای یک تور تفریحی یک روزه ثبت نام کردم و به همراه برادرم روز جمعه ۱۶ مهر به قلع تاریخی قلعه رودخان (قلعه حسام) رفتیم. متن زیر خاطرات کوتاهی از این تور یک روزه به همراه عکس هست که امیدوارم استفاده کنید.

صبح ساعت ۵ به همراه بقیه گروه از میدان آرژانتین حرکت کردیم خودرویی که سوارش بودیم یک دستگاه میدل باس (middle bus) بود که با سرعتی متوسط حرکت می کرد، مقصد نهائی شهر فومن در استان گیلان و قلعه تاریخی قلعه رودخان بود. گروه بیشتر شامل جوونها بود که البته چند خانواده دو نفره و یک خانواده بزرگتر هم همراه گروه بودند.

(برای دیدن تصاویر روی عکس بالا کلیک کنید)

صبحانه رو حدود ساعت ۸ در قزوین خوردیم، توقف کوتاهی در منجیل، و بعد فومن داشتیم و  بعد از صرف نهار (حدود ساعت ۱۲) در نزدیکی شهر فومن ساعت ۱٫۵ به روستای قلعه رودخان و پائین پله های منتهی به قلعه رسیدیم و قرار شد تا ساعت ۵٫۵ بازدید رو تموم کنیم و آماده برگشت باشیم.

دمای هوا معتدل بود اما آسمون (مثل اکثر روزهای شمال) ابری، و هوا مرطوب بود به طوری که رطوبت هوا همانند قطره های ریز باران بر روی سر و صورتمون می بارید. ابتدای مسیر پر از فروشنده های محلی بود که میوه های جنگلی، چای، قلیان و رب و لواشک آلبالو و انار و آلوچه می فروختند و  بعضی هم چوبدستی هایی از چوب درختان و یا خیزارن به گردش گرها میفروختند تا برای بالا رفتن از پله ها استفاده کنند.

قلعه در در بالای کوهستانی جنگلی بنا شده که حدودا ۵۰۰ متر از جاده آسفالته بالاتر هست و گردش گرها باید حدود ۱۲۰۰ پله رو در دل پارک جنگلی زیبای قلعه رودخان طی کنند تا به ورودی در قلعه برسند. طی کردن دویست تا چهارصد پله اول مسیر تا گرم شدن و عادت کردن به مسیر شاید سخت ترین قسمت مسیر باشه اما کم کم آنچنان درگیر زیبائی های مسیر و هوای عالی و پر از اکسیژن جنگل میشی که اصلا احساس سختی نمی کنی.

در همچی محیط هائی به دلیل رطوبت بالای هوا هرچی عرق کنی تبخیر نمی شه بنابراین کاملا خیس شده بودیم، از داخل بابت تعرق و از بیرون بابت رطوبتی که مثل بارون ریز روی سر و لباسمون می نشست، اما به دلیل گرمائی که از صعود در بدنمون ایجاد می شد سردمون نمی شد بلکه احساس گرما هم می کردیم، اطرافمون پر بود از درختان مختلف جنگلی که نه تنها برگ روی سرشاخه هاشون سبز بود بلکه تمام سطح تنه و شاخه ها شون از خزه های سبز رنگ پوشیده بود، مثل تابلو های نقاشی رویائی، یک دنیای سیز و مرطوب که به لطف پله ها و مسیر سیمانی، برای ما به راحتی قابل دسترس شده بود.

طی مسیر، برای ما حدود یک ساعت طول کشید و بعد از لا به لای درختان دروازه قلعه پدیدار شد.

(برای دیدن تصاویر روی عکس بالا کلیک کنید)

طبق نوشته های ویکی پدیای فارسی  ساخت این قلعه احتمالا مربوط به دوره ساسانیه که طی دوره های مختلف بازسازی شده و مورد استفاده قرار گرفته، از جمله این قلعه مورد استفاده اسمائیلیان بوده و بنا به گفته راهنمای میراث فرهنگی در دوره ای هم مرکز حکومت گیلان و فومنات بوده هرگز توسط دشمن فتح نگردیده. دیوار اطراف قلعه به طول ۱۵۰۰ متر شامل ۶۵ برج و بارو و شبیه عدد ۸ لاتین می باشد که مساحتی ۲٫۶ هکتاری را محصور کرده، فضای داخل قلعه علاوه بر ساختمانهای مربوط به سربازان و ساختمانهای خدماتی و آب انبار، شامل دو ساختمان اصلی شاه نشین و وزیر نشین هست که قسمت شاه نشین اون چهار طبقه بوده که دو طبقه آن در زلزله سال ۱۳۶۹ خراب شده. کل مجموعه به گفته راهنمای میراث فرهنگی تحت بازسازیه که عملیات بازسازی ۳۰ درصد پیشرفت داشته.

بعد از بازدید و عکاسی از قله به سمت پائین برگشتیم و حدود ساعت ۴٫۵ پائین پله ها رسیدیم.

برگشت به تهران با توقفی نیم ساعته در رودبار تا ساعت ۱۱:۳۰ طول کشید، اما کل خستگی راه و صعود تا قلعه و وقت و هزینه ای که کردیم کاملا ارزشش رو داشت، و خاطره ای زیبا و به یاد ماندنی شد.

این زیبایی های تاریخی و طبیعی که تعدادشون در کشورمون کم هم نیست می تونه به راحتی جایگزین سفرهای پرهزینه به کشورهای همسایه و حوزه خلیج فارس بشه، بطوری که شاید این زیبائی ها رو به سختی بشه در جای دیگری از دنیا پیدا کرد. امیدوارم اگر خواننده این متن هستید در یکی از تورهای مربوط به این قلعه تاریخی شرکت کنید تا تاریخ و طبیعت رو در کنار هم به بهترین وجه ممکن تجربه کنید.