من یکی از اون افرادی هستم که همیشه با سانسور و بازداشتن دیگران از استفاده از تکنولوژی های جدید از جمله اینترنت و ماهواره مخالف بوده و هستم، و مسلما در متن زیر هم سعی ندارم این مطلب رو القا کنم. همیشه معتقد بوده و هستم که در رسانه های جمعی میشه هم چیزهای خوب و هم چیزهای بد پیدا کرد و هرکسی میتونه با توجه به نیازی که داره برنامه یا سایت مورد علاقه خودش رو انتخاب کنه.

شبکه تلوزیونی فارسی ۱ که بر روی ماهواره هاتبرد قابل دریافت هست یکی از اولین شبکه های ماهواره ایه که با دوبله فارسی سریالهای خارجی رو پخش میکنه، و با توجه به ذائقه ایرانی ها و برای جذب بیننده بیشتر به سراغ سریالهای کره ای هم رفته و دو سریال تقریبا کمدی عشقی کره ای رو به نمایش گذاشته، علاوه بر اونها سریال دیگری که احتمالا اسپانیایی یا ایتالیایی باشه رو هم نمایش میده. تا اینجای کار هیچ ایرادی نداره، ایراد کار اونجاست که در همه این سریالها (که مخاطب اونها خانوادها، و بچه های گروههای سنی مختلف هستند) روابط جنسی قبل از ازدواج مطرح میشه، اونهم با دوبله فارسی که قابل فهم برای همه گروههای سنی هست، لفظ حامله شدن (اونهم در مورد افرادی که با هم رسما ازدواج نکردند) بار ها و بارها مورد استفاده قرار میگیره، روابط جنسی غیر آشنا برای فرهنگ ایرانی مثلا ازدواج داماد و مادر زن، در بعضی از این سریالها وجود داره و دوستی پسر ها با زنهای شوهر دار، مطلقه و یا بزرگتر از خودشون به شدت تبلیغ میشه.

از طرفی این شبکه در عملی کاملا خنده دار با توجه به پوشش کامل موارد فوق بعضی صحنه های عشقی مثل بوسه رو سانسور میکنه، در حالی که صحنه های دیگه مثل تنها بودن دختر و پسر در روی تخت خواب رو نمایش میده، خنده دار تر اینکه برای ماه رمضان ویژه برنامه میذاره، برای شبهای قدر زمان برنامه هاش رو تغییر میده و عید فطر رو هم تبریک میگه!

می بینید که تشخیص مبتذل بودن این شبکه در نگاه اول آسون نیست و خانواده به راحتی ممکنه به فرزندان خودشون اجازه دیدن این شبکه رو بدن در حالی که از محتوای برنامه های اون بی خبرن، این شبکه هیچ محدودیت سنی رو (بر خلاف خیلی از شبکه های خارجی) برای دیدن همچی سریالهایی معین نکرده، و علاوه بر اون انتخاب برنامه هائی با مضمون کاملا مشابه، این ایده رو که این شبکه دنبال ترویج ابتذال هست رو تقویت میکنه.

هر چند اگاه بودن در مورد برنامه ها و تلوزیونهای ماهواره ای لازم هست، اما در نبود تلوزیون آزاد ملی و یا تلوزیونهای کابلی مخصوص فیلم و سریال که میتونه از مجموعه فیلمهای موجود در بازار (البته با کمی اغماض از سختگیری های بی موردی که در سانسور فیلمها انجام میدن) تعداد زیادی رو با دوبله یا زیرنویس در اختیار قشر علاقمند قرار بده هیچ راه حلی برای جلوگیری از افزایش روز افزون این نوع تلوزیونها (که مشخصا در پی نابودی ارزشهای فرهنگی مردم ما هستند) و افزایش مردمی که به این تلوزیونها نگاه می کنند وجود نداره.

متاسفانه دولتمران ما فقط بدنبال استفاده از زور برای جمع آوری دیشهای ماهواره و یا سانسور اینترنت هستند بدون توجه به اینکه باید جایگزینی مناسب برای اونها در اختیار مردم قرار بدن.